શિશિરના પગરવે લો સ્તબ્ધતાઓ ઝૂમવા લાગી, ફૂલોને આવજો કહી રિક્તતાઓ ઝૂમવા લાગી. પણે વગડામાં સૂકાં પર્ણની સીટી વગાડીને, ચડી વૃક્ષોની ડાળો પર ખિંઝાઓ ઝૂમવા લાગી. છલોછલ ઓસનો આસવ પીધો છે રાતભર એણે, સવારે ઘાસની આંખે દિશાઓ ઝૂમવા લાગી. તિમિરની મ્હેંક લઇને સાંજ પણ આવી ઘરે મારે, તમારી યાદથી ત્યારે વ્યથાઓ ઝૂમવા લાગી. ત્વચા ઉપર ઊગેલા સ્પર્શને બેઠી વસંતો ત્યાં, ટહુક્યું લોહી ને ધમની-શિરાઓ ઝૂમવા લાગી. |