રહસ્યો સુખ અને દુઃખનાં બધાં ગોતી રહી આંખો, પછી હસતી રહી દૃષ્ટી અને રોતી રહી આંખો. ભલે સહાનુભૂતિની દૃષ્ટીએ જોતી રહી આંખો, બીજાનાં અશ્રુઓને એમ પણ લ્હોતી રહી આંખો. પ્રણયને જે કહે છે આંધળો એ લોક સાચાં છે, તમારું રૂપ જોયું એ પછી ન્હોતી રહી આંખો. હવે તો જો કે આવું સ્થાન હોવું જોઇએ તારું, ન એને જોઇ મેં કિન્તુ મને જોતી રહી આંખો. મેં સાચી એકતાની ભાવના તો જોઇ એનામાં, બધા પ્રત્યે રહી દૃષ્ટી, બધા સોતી રહી આંખો. |